1 لیفتراک احتراق داخلی معمولی
موتورهای دیزلی ، بنزینی ، گاز مایع یا بنزین طبیعی معمولاً به عنوان توان مورد استفاده قرار می گیرند. ظرفیت بار 1.2-8.0 تن است ، و عرض کانال کار به طور کلی 3.5-5.0 متر است. معمولاً با توجه به انتشار گازهای خروجی و سر و صدا ، در فضای باز ، کارگاه یا سایر گازهای خروجی استفاده می شود. مکانهایی که هیچگونه الزام خاصی برای انتشار و سر و صدا وجود ندارد. به لطف دوباره پر کردن مجدد سوخت ، می توان برای مدت طولانی کار مداوم استفاده کرد و قادر به کار در محیط های سخت مانند باران است.
2 لیفتراک سنگین
از موتور دیزل به عنوان توان استفاده می شود و ظرفیت حمل آن نیز 10.0-52.0 تن است. عموماً برای کار در فضای باز در اسکله ها و صنایع فولادی که بار سنگین است استفاده می شود.
لیفتراک 3 کانتینر
از موتور دیزل به عنوان توان استفاده می شود و ظرفیت حمل آن نیز 8.0 ~ 45.0 تن است. به طور کلی به استیکر ظرف خالی ، استیکر جعبه سنگین و بالابر کانتینر ظرف تقسیم می شود. در کاربری ظروف مانند حیاط کانتینر یا پایانه بندر استفاده می شود.
لیفتراک 4 طرفه
از موتور دیزل به عنوان توان استفاده می شود و ظرفیت حمل آن 3.0 تا 6.0 تن است. در صورت عدم چرخش ، توانایی چنگ زدن کالاها به طور مستقیم از طرف آن وجود دارد ، بنابراین بیشتر برای چنگال نوارهای طولانی از کالاها از قبیل نوارهای چوبی ، میله های فلزی و غیره استفاده می شود.
برقی
موتور الکتریکی به عنوان منبع تغذیه استفاده می شود و باتری منبع انرژی است. ظرفیت حمل آن 1.0 تا 8.0 تن است ، و عرض کانال کار به طور کلی 3.5 تا 5.0 متر است. از آنجا که هیچگونه آلودگی و سر و صدای کم ندارد ، به طور گسترده ای در کارهای داخلی و سایر شرایط سازگار با محیط زیست مانند دارو ، مواد غذایی و سایر صنایع مورد استفاده قرار می گیرد. با تأکید بر حفاظت از محیط زیست ، لیفتراکهای برقی به تدریج لیفتراک های احتراق داخلی را جایگزین می کنند. از آنجا که به طور کلی پس از حدود 8 ساعت کار نیاز است که هر باتری شارژ شود ، برای عملکرد چند تغییر نیاز به باتری یدکی است.
