لیفتراک آینده چگونه خواهد بود؟
برای راندن آن به چه نوع پیشرانه ای متکی است و چگونه از آن استفاده خواهد شد؟ در "Thesen am Tresen" - "بحث بار" که توسط STILL، یک شرکت گروه KION، سازماندهی شد، چهار کارشناس از زمینه های مختلف شرکت داشتند و آنها در مورد راه خروج و تصمیم گیری{1}}برای لیفتراک ها و آنچه که باید انتظار داشت بحث کردند.
به گفته دانیل کوستر، مدیر زنجیره تامین در گروه وارشتاینر در آلمان، برای افزایش "سرعت تولید" به یک لیفتراک دیزلی نیاز است. کار روزانه کوستر شامل حمل سینی های آبجو سنگین در مسافت های طولانی است. در این محیط خاص، کوستر متقاعد شده است که لیفتراک‌های دیزلی هنوز هم می‌توانند نقش مهمی با بارهای سنگین ایفا کنند و هیچ درایو جایگزینی جایگزین مناسبی را به این زودی ارائه نخواهد کرد. کوستر یکی از اعضای میزگرد در "Thesen am Tresen" (بحث در بار)، اولین مناظره چند دوری بود که توسط STILL و بخشی از کنگره لجستیک آلمان 2021 برگزار شد. این بار، موضوع بحث "همه چیز به جز اگزوز: این چیزی است که لیفتراک های آینده شبیه خواهند شد". سخنان آغازین کوستر مستقیماً این عنوان را به چالش کشید. به طرز متناقضی، او فکر می‌کند که آینده نیروهای محرکه مختلفی را شاهد خواهد بود، بسته به کاربرد مورد نیاز، "لیفتراک احتراق داخلی ممکن است مرده باشد - اما سگ پیر زندگی دارد!"
در اصل، همه خوشحال هستند که درایوهای هیبریدی راه آینده هستند، با این حال، در مورد وزن و ارتباط فرم های درایو فردی اختلاف نظر وجود دارد. این دقیقاً همان چیزی است که قالب بحث STILL برای آن است. دکتر تورستن اشمیت، استاد لجستیک فنی در دانشگاه فنی درسدن در آلمان، از طرفداران موتورهای احتراق داخلی است، اما او معتقد است که آیا این موتورها باید با سوخت دیزل کار کنند هنوز مورد بحث است. اشمیت اشاره می کند که تحقیقات زیادی در این زمینه به عنوان مثال در مورد سوخت های مصنوعی در حال انجام است و به جرأت پیش بینی می کند که هرگز نمی توان زمان شارژ لیفتراک های برقی را کاهش داد تا بتوانند با سوخت گیری سریع پمپ های سوخت رقابت کنند. بنابراین موتور احتراق داخلی چه در شیفت کاری و چه در استفاده مستمر همچنان از این نظر برتری جزئی دارد.
Rolf Beckmann، یکی از طرفداران سرسخت لیفتراک های الکتریکی، چیزها را متفاوت می بیند. Beckmann، مدیر مهندسی در Fiege Logistik Stiftung، لجستیک قرارداد و چالش‌های منحصربه‌فردی را که در این زمینه با آن مواجه است، نشان می‌دهد و به طور انعطاف‌پذیری به الزامات مختلف پاسخ می‌دهد. بکمن به توسعه بیشتر باتری‌های لیتیوم{2}یون اعتقاد راسخ دارد، و حتی گفت که در محدوده‌های بالاتر "تعویض باتری دیگر مشکلی نخواهد داشت." او همچنین خاطرنشان کرد که هیدروژن به عنوان یک منبع انرژی احتمالی اغلب در بحث های عمومی فراموش می شود. تا آنجا که به "ترکیب رانندگان آینده" مربوط می شود، دیدگاه بکمن این است که بسیار متنوع خواهد بود.
فرانک مولر، معاون ارشد، مدیریت برند/ راهنمای فروش و خدمات، STILL EMEA، مهندسی را در بحث نمایندگی کرد. او معتقد است که در زمینه 3 تا 5 تنی، لیفتراک های برقی از قبل به اندازه موتورهای دیزلی قدرتمند هستند. STILL سال‌هاست که روی هیدروژن تحقیق می‌کند و به توسعه بیشتر خوش‌بین است. مولر متقاعد شده است که هیدروژن نقش برجسته تری در کامیون های آینده خواهد داشت. با این حال، او اذعان کرد که ممکن است مقیاس‌پذیری از طریق توسعه موازی مربوطه در صنعت خودرو مورد نیاز باشد.
دانشمند اشمیت در اینجا تردید بیشتری دارد و اذعان می کند که مهندسان با سلول های سوختی هیدروژنی به نتایج چشمگیری دست یافته اند، اما هنوز گزینه بسیار گرانی است و می گوید: «[هیدروژن] از نظر فنی امکان پذیر است، اما چندان مقرون به صرفه نیست». بکمن با این ارزیابی مخالف بود و بر لزوم ورود به بازی از دیدگاه خریدار تاکید کرد و به امکان استفاده از الکترولیز به عنوان رسانه ذخیره‌سازی اشاره کرد. کوستر از گروه وارشتاینر نیز در اصل به عنوان یک مشتری- نظر باز دارد، اما یک "مورد تجاری هیدروژن بدون یارانه با انگیزه سیاسی" ایجاد می کند. بنابراین وقتی صحبت از دوام اقتصادی درازمدت می‌شود، «توپ» محکم در دست مهندسان و تولیدکنندگان است تا مشتریان را متقاعد کنند. مولر هم متوجه این موضوع شد. به عنوان یک تولید کننده، او متوجه شده است که مشتریان STILL به طور فزاینده ای خواستار پایداری هستند. با این حال، این تنها می تواند یک وعده با برچسب قیمت مربوطه باشد. هنوز به خوبی از این تنش بین پایداری و عملکرد مالی آگاه است. مولر در عین حال تاکید کرد که بسیاری از شرکت‌ها همچنان در این زمینه بیش از حد محافظه‌کارانه فکر می‌کنند و هشدار داد که "در میان مدت، تغییرات آب و هوایی که با آن روبرو هستیم گران‌تر از آن چیزی است که ما تصور کنیم."
بر این اساس، موضوع کاملاً متفاوتی در حال تغییر پارامترها در این زمینه است. آیا ممکن است ظاهر و عملکرد کلی لیفتراک در آینده تغییر کند؟ با استفاده از یک مثال، بکمن این سوال را مطرح می کند: "ده سال بعد، آیا مردم حتی روی لیفتراک خواهند نشست؟" کوستر همچنین نیاز رو به رشد تمرکز بر روباتیک را برجسته می کند. او توضیح داد که روندهای تجارت الکترونیک فعلی در حال حاضر بسیار تغییر کرده است، به ویژه از نظر سرعت، اندازه وسیله نقلیه و الزامات رانندگی بالقوه، و اذعان داشت که "برای پایداری بسیار بد است". سرعت و در دسترس بودن ثابت ممکن است فرآیند پایداری را در جهت مخالف سوق دهد. با این حال، این هنوز یک نتیجه گیری نیست. اشمیت تأکید می‌کند: «هنوز فکر می‌کنم لیفتراک‌های معمولی برای مدت طولانی در بازار وجود خواهند داشت، زیرا تنوع را به طور مؤثرتری مدیریت می‌کند. مولر در سخنان پایانی استدلال کرد که "اتوماسیون به شتاب خود ادامه خواهد داد." با این حال، او خیلی دور نمی‌رود و اذعان می‌کند که لیفتراک‌ها در مسیر منسوخ شدن هستند.
