عملکرد لیفتراک عمدتاً در موارد زیر گنجانده شده است: عملکرد بارگیری، عملکرد کشش، عملکرد ترمز، پایداری، تحرک، عملکرد، سبک وزن عملیاتی و راحتی.
1. عملکرد بارگیری و تخلیه:
این نشان دهنده ظرفیت بالابری و کارایی لیفتراک ها است و عامل مهمی در تعیین بهره وری لیفتراک ها است. اغلب با وزن نامی، فاصله مرکز بار، حداکثر ارتفاع بلند کردن، ارتفاع بلند کردن آزاد، سرعت بالا و پایین رفتن، و زاویه جلو و عقب قاب در مشخص می شود.
2. عملکرد کششی:
این نشان دهنده توانایی رانندگی لیفتراک است. معمولاً با بار کامل و بدون بار حداکثر سرعت رانندگی، بار کامل و بدون بار حداکثر شیب بالا رفتن و نیروی کشش قلاب مشخص می شود. این تأثیر بیشتری بر بهره وری لیفتراک ها دارد، به ویژه در شرایط مسافت جابجایی بیشتر.
3. عملکرد ترمز:
این نشان دهنده توانایی لیفتراک ها برای کاهش سرعت و توقف سریع در حین رانندگی است که ایمنی عملکرد لیفتراک را تعیین می کند.
4. ثبات:
این به توانایی لیفتراک در مقاومت در برابر واژگونی تحت شرایط مختلف اشاره دارد. برای اطمینان از ایمنی عملکرد لیفتراک شرط ضروری است. استانداردهای مربوطه مقرر می دارد که لیفتراک ها باید تست های پایداری طولی و پایداری جانبی را انجام دهند و همه آنها پس از احراز صلاحیت قابل فروش هستند.
5. تحرک:
این نشان دهنده توانایی لیفتراک ها برای چرخش انعطاف پذیر و عملکرد در گذرگاه ها و مکان های باریک است که به سازگاری لیفتراک ها با محل کار و نسبت استفاده از انبارها و محوطه های بار مربوط می شود. پارامترهای فنی مربوط به مانورپذیری شامل حداقل شعاع چرخش، حداقل عرض کانال زاویه قائم و حداقل عرض کانال انباشتگی است.
6. از طریق رابطه جنسی:
این نشان دهنده توانایی لیفتراک برای غلبه بر موانع جاده و عبور از جاده ها و پورتال های مختلف است. پارامترهای فنی نشان دهنده ظرفیت عبور لیفتراک ها عبارتند از: حداقل فاصله، ارتفاع و عرض.
7. نور عملیات و راحتی:
چیدمان قطعات عملیاتی و صندلی راننده کامیون چنگال باید مطابق با الزامات ارگونومی باشد. دستکاری دسته و پدال و ضربه کار باید در محدوده انرژی فیزیکی باشد تا راننده بیش از حد خسته نشود و دید خوب و محیط سواری راحت فراهم شود.
